14/7/13

Αλήθεια

Η αλήθεια είναι μια γυμνή γριά με ρυτίδες σε κάθε εκατοστό του κορμιού της. 
Είναι σκληρή, ωμή και σε κοιτάζει με διαπεραστικό βλέμμα όταν αποκαλυφθεί.
Κάνεις καιρό να ξεχάσεις το βλέμμα της. 
Δε σε κρίνει, δεν την ενδιαφέρουν τέτοια πράγματα. Η "ηθική" είναι δικό σου δημιούργημα. 
Μπορεί να τη θεωρήσεις λυτρωτική. Μπορεί να τρέχεις να κρυφτείς μια ζωή απ' αυτήν. Πάντα θα σε βρει. Ακόμη και στο τελευταίο δευτερόλεπτο της ζωής σου, θα σου δείξει το πρόσωπό της. 

Είναι πάντα λυτρωτική η αλήθεια; 
Ήμουν μεγάλη υπερασπίστρια της αλήθειας. 
Να λέμε την αλήθεια. Να δείχνουμε τα συναισθήματά μας. 
Μέχρι που εκμυστηρεύτηκα σε κάποιον αυτή την αλήθεια που έκρυβα μέσα μου καιρό και με κοίταξε σα να μαι ξένη, σα να γκρεμίστηκε ο κόσμος γύρω του. Δεν τα θέλω αυτά τα συναισθήματά σου, έλεγε το βλέμμα του. Ένιωσε άσχημα βλέποντας την αλήθεια μου. 
Και αναρωτιέμαι, πώς και δεν το είχε δει ποτέ; Η αλήθεια κρύβεται περίτεχνα βέβαια, αλλά πάντα αποκαλύπτει κάποιες πτυχές της. Δε γίνεται να μην το είχε έστω υποψιαστεί. Τον δυσαρέστησα και τον αγαπάω. Σαν άνθρωπο πάνω απ' όλα. Και τον θέλω στη ζωή μου. Κι εκείνος το ίδιο. 
Μετανιώνω χίλιες φορές που ξεστόμισα εκείνα τα λόγια. Συναισθήματα είναι, δε θα περνούσαν κάποτε; Παλεύει μέσα μου η λογική και το συναίσθημα και εκατοντάδες θεωρίες πλέκονται σαν ιστός και με πνίγουν και με ρίχνουν ακόμη πιο βαθιά στις σκέψεις μου. Κι αν δεν είχα μιλήσει; Ίσως να μην κινδύνευα τώρα να χάσω αυτόν τον άνθρωπο. Έναν άνθρωπο που μου έδωσε κι έχει ακόμη να μου δώσει τόσα πολλά. Έναν άνθρωπο που δε θέλω να χάσω επειδή τον ανάγκασα να δει μια αλήθεια που δεν ήθελε να δει. Δε χτίζονται οι ανθρώπινες σχέσεις στις αλήθειες άλλωστε. Ίσως γι' αυτό βλέπεις φιλίες να κρατάνε χρόνια, ζευγάρια αχώριστα... 
Και τι αξίζει άραγε περισσότερο, το να ξέρεις την αλήθεια ή να ζεις ευτυχισμένος στην άγνοιά σου;




0 ακόμη διάβασαν τις κρυφές της σκέψεις...:

Previous Post Next Post Back to Top